Titill þessarar bloggfærslu er dreginn af staðreynd sem ég uppgötvaði um daginn. Þannig er það að ég er að fara út að borða með húsmæðrunum á föstudaginn næsta. Nóta bene þá eru einungis 3 og hálft ár síðan ég útskrifaðist þaðan. Við vorum 14 í skólanum, þar af 2 strákar. Í dag eru 4 þessara 12 stúlkna orðnar mæður og 2 eru óléttar. Og þar á meðal er enginn önnur en Sleggjan okkar allra, hún Jóhanna (gaf mér það bessaleyfi að skella þessu hérna inn þar sem þetta er orðið opinbert á facebook). Já, þið lásuð rétt, fyllirafturinn og blótandi sveitastelpan er bara orðin ráðsett með mann, hús, tvo hunda og barn á leiðinni og ég óska henni til allrar hamingju með þetta allt saman.
En það er nú fleira í gangi en endalausar óléttur, Stefý er til dæmis að leita sér að karlmanni fyrir jólin þannig að endilega kommentið og ég skal koma ykkur á deit með dömunni (verður samt að vera fyrir jól svo hún græði jólagjöfina, sjáiði til)
Stefán Gísli kíkti í bæinn um helgina með konunni sem var að fara eitthvert til útlanda. Ég reyndar varð ekki það fræg að hitta á kappann enda var ég bara stabíl og róleg heima alla helgina, aðra helgina í röð. Geri aðrir betur! Kíkti reyndar aðeins út á fimmtudaginn en það er nú allt annað mál og verður ekki talið sem djamm.
Það er farið að styttast í jólin og öllu því sem þeim fylgja. Aldís er að útskrifast 21.des. þannig að það er nóg af veislum á döfinni, sem er ágætt þar sem ég er orðin allt of grönn. Ástæðan fyrir því er ekkert skemmtileg, ég er búin að vera veik í f***ing 6 vikur!!! mæli ekki með því
En já, jólin... Ég kemst örugglega ekkert norður fyrr en á aðfangadagsmorgun sökum endalausrar vinnu. Kannski á þorláksmessu en við skulum ekki negla neitt niður. Þarf svo að fara aftur suður ekki seinna en 27. þannig ða það verður stutt stopp í sveitasælunni, bara svona rétt til að ná djamminu á annan í jólum ;)
Kv. Margrét, ákveðin í því að læra póker fyrir áramót
p.s. Mér er kalt og þar sem ég er búin að vera svona roooosalega lengi að ná kvefinu úr mér þá held ég að ég þurfi nýja úlpu.... bara svona smá ábending í svartasta skammdeginu *hóst*jólagjöf*hóst*
08. desember 2008 klukkan 23:16
Margrét Gísladóttir 2 athugasemdir
Já, það leynir sér ekki lengur að kreppan er farin að hafa áhrif á fólk. Fyrir um 2 tímum síðan var bankað upp á hjá mér og þar stóð fullorðinn maður, leit ekkert út fyrir að hafa það slæmt, og spurði mig hvort ég ætti ekki einhverjar dósir eða flöskur handa honum! Þetta kallar maður að redda sér. Slá odd af oflæti sínu og nýta tækifærin.
Ferðaskrifstofurnar hafa einnig ákveðið að taka Pollýönnuhugsunina á þetta, líta á ástandið sem tækifæri. Þó svo að Íslendingar séu hættir að fara til útlanda, þá þýðir það ekki að flugvélarnar þurfi að vera tómar. Þá auglýsir maður bara verslunarferðir til Íslands í útlöndum og voilá! Kringlan er aftur full af fólki að eyða peningunum sínum í vitleysu. Aldrei hefði mér dottið það í hug að fólk kæmi til Íslands í verslunarferðir.
Ég fékk svo sem ágætis viðskiptahugmynd um daginn, sem felur í sér endalausan gróða og lítil sem engin útgjöld. Fer ekki nánar út í það, vil ekki að þið stelið hugmyndinni minni. Spurning hvort maður fari bara út í það ef ég legg ekki land undir fót.
Svo las ég líka um daginn að kettir væru farnir að rjúka út úr Kattholti, fólk væri orðið svo tæpt á geði í kreppunni að það þarf einhvern til að lífga upp á heimilislífið. Þá er ágætt að vita til þess að gamla settið hefur heila 2 heima í sveitinni, eiginlega 3-4 ef tekið er tillit til kílóafjölda.
En að öðrum fréttum, Gunnar varð 26 ára 2.nóvember og ég óska honum til hamingju með þann áfanga. Svo á Þorbergur afmæli á laugardaginn og verður 24 ára, fær reyndar ekki að halda almennilega upp á það þar sem mamma gerðist kræf og nappaði deginum af honum fyrir sína eigin veislu, en hún verður 50 ára þann 18. nóvember.
Skrítið að hugsa til þess að hún og pabbi hafa eytt meira en helming lífs síns saman, kynntust rúmlega tvítug og eru enn svona hamingjusöm og góð saman. Það er nú bara pínu sætt.
í eldhúsinu heima
p.s. Djöfull er kellingin í Kastljósinu leiðinleg maður, langar helst að fara niður í stúdíó og sparka í sköflunginn á henni
kv. Margrét, er að fara í Skagafjörðinn um helgina
12. nóvember 2008 klukkan 19:04
Margrét Gísladóttir 3 athugasemdir
Staðan á Íslandi er bara komin út í rugl. Í fyrradag var manni ráðlagt í fréttunum að flýja land og þar voru talin upp nokkur af norðurlöndunum, ásamt þeim fjölda ára sem það tæki okkur að fá ríkisborgararétt þar. Í morgun var ég svo að hlusta á útvarpið og þar voru hlustendur beðnir um að hringja inn og segja frá því til hvaða landa þeir ætluðu að flytja, ekki til í myndinni að fólk myndi vera á landinu. Ekkert spurt hvort, heldur bara hvert.
Þannig að áður en Ísland breytist í draugaland, sem gæti reyndar orðið pínu skemmtilegt á sinn hátt, þá er ég að hugsa um að leggja land undir fót og skoða heiminn. En þá er bara vesen að finna áfangastað. Ég er búin að vera að reyna að rifja upp grunnskólalandafræðina, muna hvaða lönd eru til í heiminum og hvar sé óhætt fyrir unga, hvíta, íslenska stúlku að vera.
*Við getum strax útilokað Bretland, ég læt sko ekki sjá mig neins staðar þar sem ég fæ ekki að versla mér föt einungis vegna þjóðernis míns. Bölvaðir nasistarnir!
*Hugsaði mikið til Brasilíu, gamall draumur að fara þangað og ferðast um Amazon-svæðið. En þá fór einhver að bulla um að mér yrði bara stolið þar og ég yrði örugglega steypt í tunnu og hent í ruslið....þá bakkaði ég nú aðeins með það.
*Ástralía kemur sterklega til greina. Joel er búinn að bjóða okkur Stefý að vera í íbúðinni sinni í Sydney. Eini gallinn er bara að þetta er svo langt í burtu frá öllu og öllum.
*Noregur heillar alltaf meir og meir. Vinna á skíðahóteli og senda svo peninga heim til fjölskyldunnar svo þau geti keypt sér hafra og hveiti þegar það er orðið óbúandi hérna.
*Þýskaland dregur líka að, Hinni er að skoða vinnur handa mér og leigan þarna úti er lág. Þar er víst best að búa af öllum Evrópulöndunum núna, ef marka má einhverja könnun sem var gerð fyrir 2 vikum.
*Indland?? Eitt af fáum löndum í heiminum sem eru á uppleið ásamt Brasilíu og Kína...
*Taíland? Væri reyndar skuggalega mikið til í það. Veit það allavega að Óli Hafsteins og Tobbi myndu pottþétt kíkja í heimsókn til mín ;)
Æ, ég bara hreinlega veit það ekki. Verð á landinu fram yfir áramótin þannig að það er enn einhver tími til að ákveða sig. Hvernig væri nú að koma með einhverjar uppástungur? Maður er nánast hættur að nenna þessu bloggveseni, það virðist enginn nenna að kommenta á þetta bull í manni lengur...
Koma svo, hvert skal flýja?
Kv. Margrét, sem saknar Djákna síns hrikalega mikið
23. október 2008 klukkan 18:10
Margrét Gísladóttir 10 athugasemdir
Fyrirgefðu elsku mamma mín, ég ætlaði að vera löngu búin að blogga, en í sannleika sagt þá bara hreinlega nennti ég því ekki.
Ísland er eiginlega bara búið að fara hægt og rólega til fjandans síðan síðasta færsla var skrifuð. Millarnir að verða fátækir og peningarnir hreinlega gufa upp. Þá er t.d. mjög svo upplífgandi að vita til þess að maður á ekkert til að tapa! Gott að vera fátækur námsmaður í dag...
Já, það er annað. Ég er hætt í háskólanum og byrjuð að vinna í Pennanum, a.k.a Skagfirðinganýlendunni. Ástæðan fyrir þessu er sú að námið var hreinlega bara hundleiðinlegt og það er ekki mikið vit í því að læra viðskiptafræði þegar það eru mörghundruð viðskiptafræðingar án vinnu í dag. Og svo bara hreinlega á ég mjög erfitt með að þurfa að spara aftur, það er bara ekkert gaman!
Hinni kom til landsins um síðustu helgi og fékk að gista hér. Það fór náttúrulega eins og það fór og það var djamm alla helgina. Byrjuðum á keilukvöldi á fimmtudeginum og svo var bara húrrandi veisla þar til hann fór aftur á mánudeginum. Ég er ekki frá því að ég hafi byrjað að sakna hans aftur um leið og ég kvaddi hann.
Undur og stórmerki gerðust í vikunni...bíllinn minn er orðinn hreinn! Sem er nokkuð gott þar sem hann hefur verið einn stór ruslahaugur síðan í apríl... Eða kannski febrúar, maður spyr sig.
Við skelltum okkur á ball með Í svörtum fötum á Players í gær, þvílíka nostalgían. Þarna voru Rut og Gidana á barnum, Egis og Mikki í dyrunum og Hilla í salnum og svo heill hellingur af nýju starfsfólki sem mér er alveg sama um. En váá, hvað þetta var gaman, þvílíka sveitaballastemningin sem myndaðist þarna og þetta var kærkomið frí frá djamminu niðrí bæ.
En þetta er komið gott, er eitthvað þreytt eftir gærdaginn...
Kv. Margrét, sem sá Mirrors í gær og hún er ÖMURLEG!
19. október 2008 klukkan 22:56
Margrét Gísladóttir 2 athugasemdir
Veit ekki alveg hvort sé hægt að segja að ég sé löt eða dugleg, held ég sé að taka þennan gullna meðalveg þessa dagana. Það er svo sem líka hægt að segja að ég velji bara frekar skemmtilegu hlutina fram yfir þá minna skemmtilegu.
Fór í stærðfræðitíma á þriðjudaginn, svitnaði og skalf þegar það rann upp fyrir mér að ég skildi ekkert ennþá, þrátt fyrir að gamall og reyndur stærðfræðingur reyndi að mata þetta ofan í mig. Ákvörðun dagsins:lét mig hverfa og fór í bootcamp.
Trimform á miðv.morguninn, umræðutími í stjórnun, skóli og svo heim að læra Ákvörðun dagsins: Halda þessu áfram, gera allt sem gera þarf
Markaðsfræðifyrirlestur á fimmtudaginn, ákvað að sleppa honum, hugsaði með mér "iss, ég kann þetta allt saman sem hann segir", fór í Vintage Iceland og valdi mér kjól fyrir myndatöku sem verður um helgina og skellti mér svo í bootcamp. Fékk þar að leika mér með boxpúða Ákvörðun dagsins:Láta sem boxpúðinn væri stærðfræðikennarinn, og endurskoða ákvörðun fyrri dags
Átti að mæta í trimform í morgun, seinkaði tímanum og sleppti svo fyrirlestri í fjárhagsbókhaldi. Lærði, tók til og fór út að skokka til að friða samviskuna. Ákvörðun dagsins:Hætta að hita upp gamla pizzaafganga og fara að borða hollan mat!
Svo er bara helgin framundan. Er að fara að vakna kl. 8 í fyrramálið því ef ég mæti of seint í bootcamp aukatímann (við erum að tala um mínútu seinna) þá þarf ég að taka refsiæfingar næstu vikurnar. Svo er rekstarhagfræði kl.11 og svo myndataka kl.12. Nóg að gera þessa dagana Ákvörðun fyrir morgundaginn:Mæta í þetta allt saman og halda svo upp á afmælið hennar Guðrúnar með pomp og prakt um kvöldið!
Kv. Margrét, nýkomin inn úr rigningu og roki. Þetta er hressandi andskoti!
19. september 2008 klukkan 18:08
Margrét Gísladóttir 10 athugasemdir
Bjórbumban Bella er búin að vera hluti af mér síðan í Evrópuferðinni og einhvern veginn ætlar hún ekkert að sleppa takinu af mér. Hún er komin með sjálfstæðan vilja og uppáhaldið hennar þessa dagana er Pizza á 22, já eða jafnvel Búkolla. Fyrir þá sem ekki vita þá er Búkolla langloka með nautakjöti, frönskum og bernaisesósu þannig að þið getið rétt ímyndað ykkur hollustuna sem þar er á ferð (samt afbragðs þynnkumatur).
Þarna missti ég mig aðeins í gleðinni og reif mig úr að ofan, vaknaði með ljótuna
Ég gerði samning við Vigga um að Bella myndi kveðja okkur í ágúst, en viti menn, henni er farið að þykja svo afar vænt um mig að hún ætlar bara ekkert að fara.
Ég er farin að borða aðeins hollari mat - gerir ekkert gagn Ég fór í göngur og réttir ( í fyrra hurfu þar 2 kíló) - ekkert gerðist Ég er fátæk - ekkert gerist
Þannig að nú er bara tekið á honum stóra sínum, ég er komin í trimform Berglindar 2-3 í viku og svo byrjar Bootcamp á fullu í næstu viku. Engin leti lengur og Bella SKAL fá að kveðja!
Svo er náttúrulega líka óþolandi að búa með systur minni sem er í fáránlega góðu formi..."æ, Margrét, buxurnar þínar eru allar of víðar á mig", "Margrét, ekki teygja bolinn" "Margrét, ertu viss um að þú sért ekki bara ólétt?".....þegiðu
En það verður nú gaman hjá mér eftir ca. mánuð. Stelpan í toppformi og hress sem lítið lamb í haga
Baráttukveðjur
Margrét, sem er á leiðinni í Hagkaup, það er nú einu sinni nammidagur
13. september 2008 klukkan 11:43
Margrét Gísladóttir 2 athugasemdir
Einhver sem býður sig fram í að kenna mér stærðfræði sem lýtur svona út:
.......ok, ég get ekki skrifað dæmi upp, ég hef ALDREI séð þessar merkingar áður! Öfug sexa, delta, PDQ og ég veit ekki hvað og hvað.... stressið aðeins farið að segja til sín.
Til að bæta gráu ofan á svart þegar kemur að þessari skólagöngu minni þá hrundi fartalvan mín á fyrsta skóladeginum og ég fæ hana ekki aftur fyrr en á mán. í næstu viku.
Ooooog ég er svo engan veginn tilbúin í það að vera fátækur námsmaður sem lifir á núðlum strax, stöð 2 er m.a.s. dottin út á bryggjunni.
En lítum á björtu hliðarnar.... það eru vísindaferðir alla föstudaga!!!
09. september 2008 klukkan 15:20
Margrét Gísladóttir 4 athugasemdir
Sorrý, allt of langt síðan síðast. Ágústmánuður er ekki búinn að snúast um neitt annað en að vinna og vinna, enda stelpan rétt að fara að byrja í háskólanum.
Nú er föstudagskvöld, ég var að koma í bæinn eftir 5 daga dvöl í sólskins Skagafirði.
Sveitadvölin er reyndar tilkomin vegna neyðarkalls að norðan. Nú fer að líða að göngum og réttum og hrossin eru svona í þykkasta lagi og eins og svo oft áður þá kemst enginn í að þjálfa þau nema ég (ég held þetta sé meira aðgerðarleysi heldur en tímaleysi hjá þessum mönnum, hehemm). En þetta var bara gaman, frí frá vinnu og ekkert gert nema knúsa dýrin og ríða út... fyrir mér gerist það ekki betra.
Ég reyndar var mætt á sunnudeginum um 2 leytið heim. Vann alla menningarnótt og fór svo beint af vakt á 22 með leigubíl upp á Players til að fylgjast með silfurdrengjunum okkar þannig að þegar ég loksins komst inn fyrir dyrnar í Glaumbæ, þá steinrotaðist ég í sjónvarpsholinu.
Sá dúr varði ekki lengi því það var kirkjukaffi heima um kvöldið. Það passaði engan veginn inn í planið mitt sem var að losa mig við bjórbumbuna sem hefur af einhverjum furðulegum ástæðum vaxið og dafnað vel í sumar. Hvað um það, þá fékk ég þarna dýrindis ostakökur, súkkulaðibláberjakökur með heitri karamellusósu, brauðrétti, marengstertur og rabbarbarapie. Þetta kallar maður sko almennilegar móttökur og ég býst ekki við neinu minna næstu helgi þegar ég sný aftur.
Hestarnir voru góðir, Gráni algerlega ónotaður en gaf ekkert eftir, Goði þeystist um allar eyjarnar með mig og ég viðurkenni það fúslega að þar er á ferðinni hross sem ég ræð ekki rassgat við (en finnst hann helvíti skemmtilegur), Glaumur er allur að koma til þrátt fyrir að vera offitusjúklingur og Brútus gaf mér m.a.s. smá tölt. En sá sem stóð algerlega upp úr og fór fram úr mínum bestu vonum var Breiðfjörð (rauðblesi). Þetta hross er bara ALLTAF á tölti. Alveg sama hversu hratt hann er að fara, það er bara þetta undurmjúka tölt alla leið. Ohh, hvað ég hlakka til að taka hann með í göngur.
En göngur og réttir eru ekki það eina sem er að gerast í Skagafirði næstu helgi.... ó nei! Það er nefnilega heill hellingur af liði að koma norður í rafting, paintball og sumarbústaði. Ég reyndar missi af mesta fjörinu en þess í stað ætla ég að draga þetta borgarlið með í réttir og nota þetta eitthvað. Mikið held ég að þau hafi gott af því að rækta sinn innri mann aðeins og draga Glaumbæjarrollurnar með (fyrir) okkur. Og stelpur....þetta eru agalega sætir strákar, algerir folar
Ég er farin að efast um að skagfirsku dömurnar fatti það að ég er að reyna að koma þessum drengjum í samband við einhverra þeirra.... það hefur enginn orðið heppinn hingað til nema Sammi...og Örn... og Halli.... og...æ, ok, þeir eru nokkrir. En nú er ég komin með nýtt kjöt með mér, áður óséð efni eins og stendur alltaf á DVD-myndum
Læt þetta gott í bili
Kv. Margrét, sem sest á skólabekk að nýju á mánudaginn kl. 8.20, biðjið fyrir mér
29. ágúst 2008 klukkan 21:34
Margrét Gísladóttir 1 athugasemd
Jæja, verður maður ekki að láta undan þrýsting og skella inn eins og einni færslu, fólk er að verða eitthvað órólegt.
En jú, svo við klárum bara fyrsta mál á dagskrá þá komst ég lifandi heim af þjóðhátíð. Þetta er alveg klárlega orðinn árlegur viðburður hjá mér og ég held að okkur hafi tekist að sannfæra gamla settið um að skella sér á næsta ári, svo skemmtilegt var þetta.
Ég reyndar lenti í alls konar ryskingum þarna í útlandinu, gæslan var alltaf að trufla mig, ég týndi legghlífunum hennar Aldísar, ég trúlofaði mig, aparólan slitnaði þegar ég og unnustinn ákváðum að tvímenna á hana (mér fannst hann vera í góðu formi en kannski var það bara áfengið að tala), ég tók engin regnföt með mér sem varð til þess að mér var pínu kalt, húsið sem við vorum í er svo til ónýtt, ég fann aldrei svefnpokann minn, týndi öllum á fyrsta kvöldi, þurfti oft að svindla mér í bekkjarbílana og tapaði fyrir einhverjum gutta í snóker, andskotinn....
Þetta var klárlega skemmtilegasta verslunarmannahelgin mín hingað til, frábært veður fyrir utan smá rigningu á sunnud.kvöldið en þá reif maður sig bara úr öllu nema bolnum (og auðvitað buxunum) og dansaði við "mér finnst rigningin góð".
Hlutir sem ég gerði núna en ekki í fyrra: -fékk reyktan lunda -trúlofaði mig ókunnugum manni -sleit aparóluna -kynntist frænda mínum -kom heim kl.7.30 á morgnana -týndi svefnpokanum -dólgslæti og almenn leiðindi í veitingatjaldinu -hafði virkilega kveikt á símanum mínum -sá brennuna
Hlutir sem ég gerði ekki núna en í fyrra: -svaf -hélt aftur af mér -djammaði bara með vinum mínum -vildi fara heim -þreif húsið -var þæg
En nú er maður bara aftur komin í borgina, staurblönk og á leið í skóla þannig að nú er bara vinna alla daga. Er reyndar í fríi um helgina og er að fara út að borða í góðum hópi, kíkja á skrallið og enda svo á gusgus tónleikum á Nasa ef allt fer eins og vera skildi (sem er reyndar sjaldnast)... en þetta er allavega planið.
Svo er það bara rólegheit í Skagafirðinum eftir rúma viku, heim að ríða út fyrir göngur. Mikið er ég farin að hlakka til að skella mér á bak. Ég held ég hafi barasta ekki farið á bak síðan daginn áður en Patrolinn skemmdist á einhvern undraverðan hátt...skrítið!
Læt þetta vera gott í bili
Kv. Margrét, sem er að elska líf sitt og hlakkar til að mæta á skólabekk með töskuna á bakinu og brosið út að eyrum
p.s. þær fáu birtingarhæfu myndir úr eyjum koma kannski inn í vikunni....eða þeirri næstu, hver veit?
13. ágúst 2008 klukkan 17:06
Margrét Gísladóttir 2 athugasemdir
Helgi: Fyrirgefiði, get ég nokkuð fengið glös hjá ykkur í láni, það búa nefninlega bara sígaunar þarna hinum megin.
Þetta voru fyrstu kynnin mín af Helga Þór. Þessi drengur var náttúrulega snillingur og líka bara svo yndisleg manneskja. Við náttúrulega lánuðum honum flottustu glösin í innbúinu, beemovie shake-glas og nesquick-bolla :)